Hadi kalkıp dünyayı mavi yapalım.Olur mu?

93 yazında gözlerimi açmışım bu dünyaya. Cadılığı bitmek bilmeyen, büyümek istemeyen, ayağındaki ışıklı ayakkabılarıyla uyuyan, yıldızları göremediği için güneşe küfreden, evcilik değil de aylık oynamayı seven, elinden düşürmediği ve hala birlikte uyuduğu küçük yastığını bir türlü bırakamayan, hüzünlerden kaçan, eğlenceyi arayan, büyüdükçe küçülen ve mavi sevgisi Şirinleri izlediği gün başlayan o deli hınzır benim.



Yaş 18 daha çok başındayız ömrün. Kafam da hep güzel benim.İçmeden de sarhoş olabiliyorum yani.Kocaeli Üniversitesi'de çok yalvardı bana, gel bizde oku, diye bende kıramadım.
Sorun mu var genşler?